Katıldığım bir kişisel gelişim konferansında şuan adını hatırlamadığım konuşmacıyı dinliyorduk. Öyle güzel bir konferanstı ki aklımda kalmaması imkansız…
Konuşmacı bir süre sonra hepimize bir soru yöneltti. Şöyle ki:
‘Sizce, bir insanın hayatı boyunca yapacağı en verimli yolculuğu nereyedir?’ kısa bir düşünme fırsatı verdikten sonra herkesten yanıtları olmaya başladı.
Kimisi mistik özelliğinden dolayı Uzakdoğu, kimisi aşıklar şehri diye anılan yerleri, kimisi de derinliklerindeki gizlerden dolayı okyanusları dedi. Herkesin kendine göre bir nedeni vardı. Bu çok eğlenceliydi, neresi neresi olabilir diye hepimiz düşünüp acaba nereye gitmek iyi olurdu diye düşündük.
Konuşmacı yanıtları aldıktan sonra asıl yanıtı vermesi gerektiği gibi verdi ve yanıt sanki hepimizin suratında tokat gibi patladı J
‘Bir insanın hayatı boyunca yapacağı en verimli yolculuğu, kendisine olan yolculuğudur!’
Hepimizi çıkışta aldı bir düşünce, gerçekte kendimizi tanıyor muyduk? Ya da tanıdığımızı sandığımız gerçekten biz miydik?
Aslında hepimiz günlük yaşamımızda hep bir yerlere gitme telaşındayızdır. Ben bayılırım seyahat etmeye ve gittiğim her neresiyse en ücra köşesine kadar görmek isterim. Her özelliğini öğrenmek, yemeklerini tatmak varsa denizini seyre dalmak…
Yolculuğu başka biçimlere sokarsak daha doğrusu başka anlamlar yüklersek, insanlar dağların zirvelerini, denizlerin dalgalarını, büyük ırmakları, tarihi yerleri görmek için seyahat eder. Fakat en büyük mucize olan kendi içindeki varlıkları görmeden bu dünyadan göçüp giderler.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder